Τρίτη, 16 Μαΐου 2017

ΔΕΝ ΑΡΚΕΙ ἆραγε τὸ ΑΛΗΘΙΝΟ ΦΩΣ;

Τὸ ἀ­λη­θι­νὸ ΦΩΣ

τοῦ ἀρχιμ. Δανιήλ Ἀεράκη,ἱεροκήρυκος

-Δέν ἀρκεῖ ἆ­ραγε ὁ φω­τι­σμὸς τοῦ Ἁ­γίου Πνεύ­μα­τος;
-Δὲν ἀρκεῖ τό «Δεῦτε λάβετε φῶς ἐκ τοῦ ἀνεσπέ­ρου Φω­τός»;
– Δὲν ἀρκεῖ τό «Νῦν πάν­τα πεπλή­ρωται φω­τός, οὐ­ρα­νὸς τε καὶ γῆ καὶ τὰ κα­τα­χθό­νια»;
-Δὲν ἀρ­κεῖ τὸ «Ἐ­γώ εἰ­μί τό Φῶς τοῦ κό­σμου»; (Ἰ­ω­αν. η’ 12).

ΕΥΓΕ! ΟΙ ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΟΛΟΓΟΙ ΤΗΣ ΣΑΜΟΥ ΜΑΣ ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΟΥΝ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΤΟ “ΟΧΙ” ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ.

Σάμος: Ο ναισθησιολόγοι λένε “χι” στς κτρώσεις
(δηλ. στοὺς ἐκ προμελέτης φόνους ἀνυπερασπίστων ἀνθρώπων)


ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΙΒΛΙΟΓΡ.»: ΕΥΓΕ στοὺς ἀναισθησιολόγους. Ἂν ὑπῆρχαν μερικὲς ἑκατοντάδες ἄνθρωποι μὲ συνείδηση καὶ γενναιότητα νὰ ἀντιταχθοῦν νόμιμα καὶ συντεταγμένα, δὲν θὰ εἴχαμε φτάσει σὲ αὐτὴν τὴν κοινωνικὴ καὶ ἠθικὴ ἐξαθλίωση. (π.χ. ἐκπαιδευτικοὶ καὶ γονεῖς νὰ ἀνατρέψουν τὶς σάπιες «Θεματικὲς Ἑβδομάδες», πολίτες νὰ προστατέψουν τὸ δικαίωμα τῆς Κυριακῆς ἀργίας -ὄχι μόνον ὡς θρησκευτικὴ παράδοση, ἀλλὰ ὡς σεβασμὸ στὴν ἀνάγκη γιὰ ἑβδομαδιαία ἀνάπαυση καὶ ἀνθρωπινη ζωή).

Ὅπως ἔγινε γνωστὸ οἱ γιατροὶ ἐπικαλοῦνται λόγους ἠθικῆς συνείδησης γιὰ τὴν




ΑΝΕΚΔΟΤΟ !!!



Κυριακή των Μυροφόρων
(Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς)
(Μάρκ. ιε΄43-ιστ΄8) 
Ὁμιλία ιη΄ τῇ Κυριακῇ τῶν Μυροφόρων


Ἡ ἀνάσταση τοῦ Κυρίου εἶναι ἡ ἀνανέωση τοῦ ἀνθρώπου. Εἶναι τὸ ξαναζωντάνεμα καὶ τὸ ξαναπλάσιμο τοῦ πρώτου Ἀδάμ, ποὺ ἡ ἁμαρτία τὸν ὡδήγησε στὸ θάνατο κι ὁ θάνατος πάλι τὸν ἔκαμε νὰ παλινδρομήση στὴ γῆ ἀπ’ ὅπου πλάστηκε. Εἶναι ἡ ἐπιστροφὴ στὴν ἀθάνατη ζωή. Ἐκεῖνον κανένας ἄνθρωπος δὲν τὸν εἶδε, ὅταν τὸν ἔπλαθε ὁ Θεὸς καὶ τὸν ζωοποιοῦσε –τὴν ὥρα ἐκείνη κανένας ἄνθρωπος δὲν ὑπῆρχε ἀκόμα. Κι ὅταν μὲ τὸ φύσημα τοῦ Θεοῦ

Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ


ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ... !!!

16 Μαΐου


μ.Χ.
Οι Γενίτσαροι στραγγαλίζουν τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Παρθένιο Β’ και πετούν τη σορό του στη θάλασσα. Ο Σουλτάνος τον υποψιαζόταν ότι είχε μυστικές επαφές με τους Ρώσους.

ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙΟΝ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

                                      16 ΜΑΪΟΥ


Ὁ Ὅσιος Θεόδωρος ὁ Ἡγιασμένος ὁ Ταβεννησιώτης

Ὁ Ὅσιος Θεόδωρος ὁ Ἡγιασμένος, ὁ ὁποῖος ἤκμασε κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Ἰουλιανοῦ τοῦ Παραβάτου (361 – 363 μ.Χ.), καταγόταν ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο καὶ γεννήθηκε ἀπὸ γονεῖς πλούσιους. Σὲ νεαρὴ ἡλικία ἀκολούθησε τὸν Ὅσιο Παχώμιο († 15 Μαΐου) στὴ Θηβαΐδα τῆς Αἰγύπτου καὶ ἐντάχθηκε ὑπὸ τὴν πνευματικὴ καθοδήγησή του, ἐνῷ ἀναδείχθηκε ἕνας ἀπὸ τοὺς πλέον ἀγαπητοὺς μαθητὲς αὐτοῦ. Πιστὸς μιμητὴς τοῦ διδασκάλου του στὸν μοναχικὸ βίο, τὸν διαδέχθηκε μετὰ τὴν κοίμησή του στὴν ἡγουμενία τῆς μονῆς. Γιὰ ...
περισσότερα...